Ważną częścią mojej pracy jest automatyzacja procesów związanych z przetwarzaniem danych. W tym celu wykorzystuję narzędzia takie jak Node-RED oraz n8n. Pozwalają mi one łączyć różne systemy i automatycznie przesyłać między nimi dane – bez potrzeby ręcznego kopiowania czy wykonywania powtarzalnych czynności.
Dzięki temu wiele procesów, które wcześniej wymagały czasu i zaangażowania pracowników, działa dziś w sposób automatyczny i uporządkowany. Ogranicza to ryzyko błędów, przyspiesza pracę oraz zwiększa kontrolę nad przepływem informacji w organizacji.
Jeśli standardowe oprogramowanie nie w pełni odpowiada potrzebom firmy, tworzę rozwiązania dopasowane do konkretnej sytuacji. Mogą to być dodatkowe raporty, usprawnienia w przepływie danych lub automatyczne mechanizmy kontroli poprawności informacji.
Moim celem jest to, aby dane realnie wspierały codzienną pracę firmy i pomagały w podejmowaniu świadomych decyzji.
Jednym z pierwszych, którzy intuicyjnie stosowali zasady Business Intelligence, był Sir Henry Furnese – londyński bankier z przełomu XVII i XVIII wieku. W 1865 roku opisał go Richard Millar Devens, używając po raz pierwszy terminu „Business Intelligence”. Furnese, dzięki własnej sieci informacyjnej, zdobywał dane polityczne i gospodarcze z całej Europy szybciej niż konkurencja. W czasach bez kolei i telegrafu pozwalało mu to reagować z wyprzedzeniem i podejmować trafne decyzje finansowe – inwestować, wycofywać środki lub oferować kredyty w najlepszym momencie.
Pod koniec XIX wieku wykorzystanie danych zyskało naukowe podstawy. Frederick Taylor zapoczątkował zarządzanie naukowe, analizując dane produkcyjne dla poprawy wydajności. Prawdziwy przełom nastąpił jednak w połowie XX wieku wraz z rozwojem komputerów. W 1958 roku Hans Peter Luhn z IBM opublikował artykuł, w którym określił BI jako zdolność maszyn do analizowania faktów i zależności między nimi w celu wspierania decyzji menedżerskich – była to pierwsza techniczna definicja tej koncepcji.
Na przełomie lat 60. i 70. pojawiły się pierwsze komercyjne bazy danych. W 1970 roku Edgar F. Codd z IBM opracował relacyjny model baz danych, który do dziś stanowi fundament systemów przechowywania informacji w firmach. Równolegle rozwijały się systemy wspomagania decyzji (DSS), umożliwiające analizę danych w zarządzaniu. W latach 80. pojawiły się pierwsze hurtownie danych (data warehouses), pozwalające na konsolidację informacji z różnych źródeł. Rozwój relacyjnych baz danych (RDBMS) sprawił, że analiza stała się szybsza, precyzyjniejsza i szerzej dostępna.
W 1989 roku Howard Dresner z Gartner Group sformalizował współczesną definicję Business Intelligence jako „zestawu metod i narzędzi wspierających podejmowanie decyzji w oparciu o fakty”. To zapoczątkowało nową erę – BI stało się rozpoznawalną dziedziną IT i zarządzania.